Monitörlerin sinir bozucu seslerini unutmayanların, el dezenfektanının kokusunu zaman zaman hatırlayanların, kuvöz camına alnını dayayıp titrek titrek inip kalkan o minik göğüsü saatlerce izleyebilenlerin, besleme tüplerinin inceliğine hayret edenlerin, bebeğinin nefesi durduğunda ölüp sonra yeniden doğanların, kaç aylık/haftalık olduğunu hesaplarken bir kronolojik bir de düzeltilmiş yaş arasında gidip gelenlerin, prematüre bebek bakımının tüm ayrıntılarını öğrenmeye çalısırken kendini doktor gibi hissedenlerin, minik meleklerin sabırlı ailelerinin psikolojik destek ve bilgi alisveris merkezi
Temmuz 6, 2007 11:11 am
benimde 30 haftasında 1300 gr la başlayan oğlumun hayat mücadelesi var hastanede yatalı32 gün oldu ve duham hastanede dr ablaları ve hemşire ablaları ona iyi bakıyorlar druyla hergün konuşuyorum ve 2 gün de bir görmeye gidiyorum bebeğim için dua ediyorum sayfanızı okudum bebeğimin küçük olduğu için bazı anlarda ümitsizlik duyuyordum sayfanızdan çok etkilendim ve umutlarım yeşerdi teşekkürler
Temmuz 19, 2007 9:20 am
Filiz Hn.
Öncelikle oğlunuz için tebrik ederim. Güle güle sağlıkla büyütürsünüz inşallah. Yavrunuzu en kısa zamanda sağlıkla evinize götürmenizi diliyorum.
Sayfamızın size faydalı olmasına çok sevindik. Mucizelerimizin hikayeleri, blogları size umut olsun. Onlar sandığımızdan daha da güçlü ve mücadeleciler…
Daha fazla desteğe ihtiyacınız olursa mail ortamında haberlestigimiz birbirimize destek oldugumuz bir grubumuz var;
http://groups.yahoo.com/group/prematurebebegim/