Prematüreyiz Biz

Prematüre bebeklerin anne-babalari icin destek grubu

  • Monitörlerin sinir bozucu seslerini unutmayanların, el dezenfektanının kokusunu zaman zaman hatırlayanların, kuvöz camına alnını dayayıp titrek titrek inip kalkan o minik göğüsü saatlerce izleyebilenlerin, besleme tüplerinin inceliğine hayret edenlerin, bebeğinin nefesi durduğunda ölüp sonra yeniden doğanların, kaç aylık/haftalık olduğunu hesaplarken bir kronolojik bir de düzeltilmiş yaş arasında gidip gelenlerin, prematüre bebek bakımının tüm ayrıntılarını öğrenmeye çalısırken kendini doktor gibi hissedenlerin, minik meleklerin sabırlı ailelerinin psikolojik destek ve bilgi alisveris merkezi
  • Arşivler

GERCEK OLAN MASALLAR- MİNİK MUCİZELER

Prematüre bebek ailelerinin  elektronik posta grubumuza bizimle paylaştıkları gerçek olan masallar, minik mucizelerin umut veren hikayeleri…. sizin hikayenizin de yayınlanmasını isterseniz lütfen bizimle irtibata geçin.

Başlıyoruz….

———– 

Size biraz Visal‘den bahsetmek istiyorum… (Biz artik ona Duduf diyoruz evde )

 

Yusuf Visal Ozcan, hastanedeki adiyla Ozcan Bebek 1..

 

O minicik beden 26.haftasinda 820 gr dogmustu.. Parmak cocuktu,  Dilara Ozcan (Ozcan Bebek 2) ve Kaan Burak Ozcan’in (Ozcan Bebek 3) kardesiydi.. Dogumunun 3.gununde grade 4 kanama gecirdi ve Dr’nin bize soyledigi, malesef Bebek Ozcan 1’i kaybediyoruz, cok agir kanamasi ve bedeni cok kucuk bu yuku tasiyamaz.. Fakat 4. gun hala direniyordu minik bedeni, 5. gun de, 6. gun de, 7. gun ise kan yavas yavas cekilmeye basladi demeye basladi Dr’miz.. Ama agir tahribat var, surekli beyin filmleri cekiliyordu, cok cok agir tahribat yuruyemez, konusamayabilir, omur boyu bakmak zorunda kalabilirsiniz, askere gidemez, okula gidemez dediler Dr’ler.. Sonra cok canimiz sikildi, moralimiz bozuldu hastanemizi degistirdik. . Bu defa yeni Dr’miz de cok umitvar konusmadi ama zaman gostereck herseyi cok net konusamayiz da demeyi bildi ve biraz umutlandik tabi.. Bu arada ciddi bir ROP ameliyati gecirdik ve gorus alani daraldi dendi, yine uzulduk ama elimizden gelen herseyi de yapiyorduk.. 75 gun sonra nihayet evimize donduk, ondan 10 gun once kiz kardesi 5 gun once de erkek kardesini getirmistik eve.. Ucunu ayni yataga yatirdik, birbirlerinden guclensinler istedik..  Dogumlarinin 6. ayinda eve gelislerinin 3. ayinda Dudufumuz hala basini tutamiyordu, Norolojik kontorllerimizde acil fizyoterapi dendi, ertesi gun gittik ve basladik, cok hizli sonuclar almaya basladik, sabrettik sabrettik.. Ama hep calistik ona ozel bakici abla bulduk, herseyini kontrol etti, sadece onunla ilgilendi.. Duzenli olarak hareketlerini yaptik, merkeze gonderdik, fizik hareketlerini ve kontrollerini yaptirdik..

 

Ve simdi… Bize yasamaz, yasasa bile yuruyemez, konusamaz, oturamaz, okula ve askere gidemez dedikleri minik mucizemm, kahraman bebegim yuruyor.. Dun ilk defa 2-3 dk boyunca evde hic kimseden ve yerden destek almadan ve dusmeden odalar boyunca turlar atti defalarcaa.. Iste bu an dunyaya bedel sevgili anneler ve babalar.. Bu cesur yurekler bize hep suprizler yapmaya devam edecekler ins…

 

Herkese Sevgiler

Tum minik bedenleri, kahraman bebekleri opuyorum..

Tulay

————-

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

 
Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

%d blogcu bunu beğendi: